Naar een fundamentele doordenking van ‘Goed Onderwijs'

Goed onderwijs waarmaken is een urgente kwestie. Het dominante idee daarover focust op het effectief en efficiënt verwerven van noodzakelijke kennis en vaardigheden door ‘de leerling’ als abstractie. Een tegenstroom stelt dat goed onderwijs zich richt op de holistische ontwikkeling van iedere leerling tot uniek mens-in-de-wereld. Deze tegenstroom wordt echter hoe langer hoe meer beïnvloed door de dominante, instrumentele rationaliteit.

In dit onderzoeksproject beantwoorden we de volgende onderzoeksvraag: Hoe kunnen fenomenologie en praxeologie ons helpen om de vraag naar ‘goed onderwijs’ fundamenteel te doordenken teneinde een complementaire denkwijze voor het technisch-wetenschappelijk discours te ontwikkelen dat de conversatie op gang houdt en de zoektocht naar ‘goed onderwijs’ niet laat stagneren?

Het doel van dit project is om die stemmen in de discussie over ‘goed onderwijs’ te versterken die zich richten op de existentiële dimensie van onderwijs, teneinde tegenwicht te bieden aan de dominantie van de instrumentele rationaliteit. De kern van ons onderzoeksontwerp bestaat uit een fase van grondige literatuurstudie, met parallel daaraan leergemeenschappen waarin een doorgaande dialoog plaatsvindt tussen docenten en onderzoekers.

De leergemeenschappen zijn gericht op drie groepen professionals:
groepsleerkrachten basisonderwijs, vakleerkrachten bewegingsonderwijs, en vakleerkrachten
kunstonderwijs. Als ons onderzoek succesvol is zal het niet zozeer het dominante narratief over ‘goed onderwijs’ vervangen – want dat heeft zijn eigen merites – maar een complementair counter-narratief bieden dat het denken in beweging zal houden en de zoektocht naar ‘goed onderwijs’ zal bevorderen.